Zioła w przeszłości

Jeszcze do XIX wieku stanowiły one podstawę wszelkich preparatów medycznych. Otrzymywane z nich substancje, jak glikozydy czy alkaloidy służyły do codziennego użytku. Ogródki ziołowe były niezwykle popularne.

Pierwsze wzmianki o wyrabianiu leków na podstawie ziół (głównie tymianku i kolendry) pochodzą już ze starożytnych Chin. Potem zagościły one także w Egipcie. Także w Grecji i Rzymie bardzo chętnie korzystano z ziół w medycynie. W średniowieczu modę na zioła upowszechniali benedyktyni oraz cystersi, którzy nie tylko masowo tłumaczyli poradniki medyczne starożytnych, ale także sami zakładali ogródki ziołowe w pobliżu klasztorów czy kościołów.

Zobacz także: Kiedy przesadzać?

Rozwój nauki, który miał miejsce w XIX wieku, spowodował, że zioła zaczęto wycofywać powoli ze szpitali. Jako lekarstwa były one nadal traktowane na wsi, gdzie wiedza o nich była przekazywana z pokolenia na pokolenie, jednak już w dużych miastach zastępowano je lekami syntetycznymi. Było to spowodowane między innymi rozwojem chemii.

Dziś jednak następuje powrót do ziołolecznictwa. W aptekach pełno jest preparatów produkowanych z ziół, stosuje się je na wzmocnienie włosów i paznokci, na problemy trawienne, na wzmocnienie odporności czy też na problemy ze snem. „Leki” te nie mają efektów ubocznych, ale też nie są one tak skuteczne jak zwykłe lekarstwa, należy o tym pamiętać. Żadne zioła nie zastąpią prawdziwego leczenia.