Hortensja pochodzi z Ameryki oraz Azji. Od wielu lat uprawiana jest zarówno w mieszkaniu, na balkonie, jak i w ogrodzie. Do najpopularniejszych odmian należy hortensja ogrodowa (Hydrangea macrophylla). Jest ona najbardziej atrakcyjna i występuje w wielu kolorach. Możemy spotkać odmiany o kwiatach niebieskich, różowych, czerwonych, białych oraz wielu odcieniach wyżej wymienionych barw. Asparagus wyglądem przypomina paproć, ale jest spokrewniony ze szparagiem jadalnym. Pochodzi z Afryki. We wnętrzach asparagus stwarza atmosferę tropikalnej dżungli. Większość odmian asparagusa ma małe delikatne kwiaty, które późnym latem zamieniają się w jasnoczerwone jagody. Jego charakterystyczną cechą są jasnozielone zwisające gałązki pokryte cienkimi jak igły liśćmi.
Epifyllum występuje naturalnie w tropikalnych puszczach Ameryki Środkowej i Południowej. Epifyllum kwitnie po 2–3 latach. W uprawie domowej najczęściej znajdują się hybrydy gatunkowe, które kwitną również na pomarańczowo, różowo i czerwono. Epifyllum wytwarza łodygi, które utożsamiane są często z liśćmi. W zależności od gatunku osiąga wysokość 75–300 cm i rozłożystość 45–300 cm. Roślina dość łatwa w uprawie. Ctenanthe naturalnie rośnie w lasach deszczowych Ameryki Południowej. Ctenanthe wytwarza drobne, białe, mało efektowne kwiaty, które rzadko pojawiają się w uprawie domowej. W zależności od gatunku ctenanthe osiąga wysokość 80–100 cm i rozłożystość 35–60 cm. Ctenanthe może sprawiać trudności w hodowli. Kwiaty na stanowisko półcieniste nie wymagają bezpośredniego promieniowania słonecznego do prawidłowego rozwoju. Liczy się odpowiednia pielęgnacja. Które gatunki kwiatów doniczkowych nadają się do uprawy na stanowisku półcienistym? Jak je uprawiać? Jak często podlewać i nawozić? Jak rozmnażać kwiaty na stanowisko półcieniste? Jeśli nie mamy zbyt wiele miejsca na balkonie możemy posadzić rośliny pnące. Nie zajmują wiele miejsca i jednocześnie wytwarzają sporą masę zieleni. Mogą wspinać się po ścianie lub drewnianych trejażach albo owijać się wokół podpór. Najlepiej wybrać pnącza, które nie rozrastają się nadmiernie, aby oszczędzić sobie kłopotów w przyszłości. Nie wybierajmy też na balkony gatunków bardzo wrażliwych na mróz, czy suszę. Fuksja (Fuchsia L.) pochodzi z Ameryki Środkowej i Południowej oraz z Nowej Zelandii. W naszym klimacie uprawiana jest jako roślina jednoroczna o bardzo dużej ilości odmian, wśród których można znaleźć zarówno pnące o delikatnych pędach wymagających podpór, jak i te o pędach wzniesionych, silnie rosnące, które można prowadzić także w formie piennej i kształtować jak miniaturowe drzewka. Katalea (Calathea), zwana Strzeszynem, pochodzi z Brazylii. Wymaga tropikalnego klimatu, dlatego nie jest łatwą rośliną do uprawy. Charakterystyczne, wzorzyste liście sprawiają, że może być ona atrakcją samą w sobie lub też stanowić oryginalne tło dla innych roślin. Maranta (Maranta) jest niewielką rośliną, która w stanie naturalnym występuje w tropikach Brazylii. Posiada piękne, różnobarwne liście. Roślina osiąga średnio 20–30 cm wysokości. Ma okrągłe, aksamitne liście z wyraźnie zaznaczonymi nerwami głównymi. Kwiaty drobne, białawo-fioletowe podobne do lobelii, ukazują się po 3–4 sztuki na długich łodyżkach. Najczęściej uprawiany gatunek to Maranta leuconeura. Diffenbachia jest jedną z najpiękniejszych roślin o ozdobnych liściach. Pochodzi z Brazylii. Cechą charakterystyczną diffenbachii są duże, szerokie liście o różnobarwnym rysunku. Sok z jej łodyg i liści zawiera strychninę, niebezpieczną truciznę, dlatego gdy w domu są małe dzieci lepiej zaniechać uprawy diffenbachii. Najczęściej hodowanymi gatunkami są Difenbachia seguine oraz Dieffenbachia amoena.