Zanokcica gniazdowa pochodzi z podrównikowych lasów Azji i Afryki. Potocznie zwana jest „ptasim gniazdem”. Zanokcica gniazdowa porasta zarówno gałęzie drzew, jak i skały, ale częściej występuje na drzewach – w cieniu ich koron. Liście Asplenium są intensywnie zielone, posiadają charakterystyczny ciemny nerw przechodząc przez środek liścia, osiągają długość jednego metra i szerokość 25 centymetrów. Niewiele gatunków roślin może rozwijać się na stanowisku cienistym. Aby nie zaszkodzić naszym kwiatom, umieszczając je na stanowisku cienistym, warto wiedzieć, które gatunki nadają się do tego typu hodowli. Jak pielęgnować kwiaty na stanowisku cienistym?
Cissus pochodzi z roślin winoroślowatych. Rośnie dziko w południowej Azji i południowej Afryce. Pędy osiągają długość 200–600 cm, a roślina wszerz rozrasta się do 70–300 cm. Przyrasta około metra rocznie. Odmiany hodowane w domu mają najczęściej postać pnącą, wśród rosnących dziko są też wykształcające wysoką, sztywną łodygę. W polskich mieszkaniach najczęściej spotykany cissus rombolistny (Cissus rhombifolia). Wytwarza on zielone, niepozorne kwiaty. Jest to roślina dość łatwa w uprawie. Asplenium (Asplenium), zwany też zanokcicą, to paprotnik, którego cechą charakterystyczną są niepodzielone liście. Zwykle są błyszczące, jasnozielone, żebrowane z ciemnym nerwem pośrodku. Asplenium (Asplenium) naturalnie występuje w lasach tropikalnych Azji, Afryki i Australii jako roślina epifityczna – rosnąca w koronach drzew. Nie kwitnie. Osiąga wysokość 50–120 cm i rozłożystość 60–200 cm. Jest dość łatwa w uprawie. Aporokaktus pochodzi z Meksyku i naturalnie występuje na gałęziach drzew i półkach skalnych. Jest wyjątkowym kaktusem, ponieważ charakteryzuje się cienkimi i zwisającymi łodygami. Mogą one osiągnąć długość do około 70 cm. Nazywany jest też z tego powodu kaktusem wężowym. Z jego pędów wyrastają korzenie powietrzne. Aporokaktus osiąga rozłożystość do pół metra. Od późnej wiosny do wczesnego lata wytwarza duże, jasnoróżowe kwiaty. Łatwy w uprawie, dobry dla początkujących hodowców. Jej naturalnym siedliskiem są nizinne lasy równikowe południowo-wschodniej Azji. Aglaonema charakteryzuje się atrakcyjnym ulistnieniem w plamiaste wzory. Zwykle są one koloru zielonego, szarozielonego, srebrzystego lub bladożółtego. Aglanomena osiąga wysokość od 60 do 120 cm i ma taką samą rozłożystość. Najpopularniejszą odmianą Aglaonemy jest Silver Queen. Aglaonemę można umieszczać w ciemniejszych częściach pomieszczeń, tam gdzie innym roślinom mógłby doskwierać niedostatek światła. Aglaonema nie kwitnie i jest łatwa w uprawie. Rośliny na miejsca cieniste. Czy możliwe jest by rośliny rosły w cienistych miejscach? Oczywiście! Należy jedynie odpowiednio dobrać gatunki roślin. Paprocie, choć nie kwitną, swoimi liśćmi potrafią przyciągnąć uwagę, i zachwycać różnorodną formą i kolorem „pióropuszy”. Prawidłowo pielęgnowane mogą być ozdobą przez wiele lat, a ich naturalne właściwości pochłaniania toksyn, nawilżania powietrza i wytwarzania tlenu, wpływają pozytywnie na nas i nasze otoczenie. Aspidistra zwana potocznie „żelaznym liściem” ma ok. 8 gatunków. Pochodzi z Azji. W warunkach domowych uprawiany jest tylko gatunek A. eliator – bardzo odporna roślina, używana kiedyś do dekoracji sklepów. Odmiana Variegata ma biało-paskowane liście. Odmiana Milky way posiada drobne jasne kropki i wymaga do ich wybarwienia więcej rozproszonego światła – ale nie pełnego słońca. Begonia Bowera ma ładne, plamiste liście w kolorze ciemnobrązowym z jasnozielonymi plamkami. Uprawa begonii w warunkach domowych nie jest skomplikowana.